Julián Rubio: Granada, asnjë problem me Teutën. Futbolli shqiptar, shumë larg Spanjës

2 Shtator 2020
11:26
Alfred Lleshi

Granada do të përballet me Teutën, në raundin e dytë kualifikues të “Europa League”. Kjo do të jetë paraqitja e parë në garën europiane për skuadrën spanjolle, në historinë e saj. “Rojiblancos” do të vizitojnë stadiumin “Niko Dovana” më 17 shtator, në një duel që do të luhet me dyer të mbyllura prej Covid-19. Do të jetë një ndeshje e vetme, ajo që do të përcaktojë të kualifikuarin më tej. Mediat berike e konsiderojnë lehtësisht të kalueshme Teutën, sepse ka një koeficient shumë të ulët në listën e UEFA-s (1.475).

Megjithatë, kujtojnë se “djemtë e detit” fituan Kupën e Shqipërisë me rastin e 100-vjetorit, pastaj edhe Superkupën e Shqipërisë. Në turin e parë të “Europa League” mundën një “kockë të forte” si Beitar Jeruzalem (2-0). Për të mësuar më shumë rreth skuadrës durrsake, mediat spanjolle kanë folur me Julián Rubio, ish-trajnerin e Tiranës dhe Flamurtarit në vendin tonë. Parashikimi i tij është pa ekuivok: Granada nuk duhet të ketë probleme kundër Teutës. Ja shkrimi i plotë i “lagacetadegranada.es”:

“Shpesh, kur flitet për ambicie në botën e futbollit, si dhe në sport në përgjithësi, u referohemi bëmave të mëdha. Fitimi i Ligës së Kampionëve, Ligës, Kupës së Botës… Sidoqoftë, rekordi kupton jo vetëm kampionatet e shkëlqyera, që sjellin pavdekësinë.

Pikërisht për këtë arsye, në mënyrë që të ishte i pavdekshëm, Julián Rubio vendosi të largohej nga Spanja në kërkim të medaljeve që mund t’i vinte në qafë dhe “thesareve” më të çmuar në gjysmën e botës. Ky ish-trajner i Albacete nuk do të paraqitej në sallën e famës së FIFA-s. Ai kurrë nuk e kishte për qëllim këtë gjë, por “pavdekësia” tashmë i ka trokitur në derë.

“Në Bolivi fitova Ligën dhe luajta në “Copa Libertadores” me Klubin Bolívar. Palmeiras na eliminoi në çerekfinale. Në Honduras kam qenë gjithashtu kampion i Ligës, edhe në Shqipëri fitova dy Kupa dhe dy Superkupa me FK Tirana ”, – tregon vetë Rubio. Kjo është pjesë e sukseseve të një trajneri, që nisi të largohej nga vendi i tij në vitet ’90. “Është e pamundur që unë të arrija diçka të këtij niveli këtu”, – shton ai. Julián Rubio kaloi shumë vite në Spanjë, duke trajnuar ekipe të ndryshme nga i gjithë vendi, duke përfshirë Sevilla, Cádiz dhe Albacete. Sidoqoftë, ka qenë larg fushave të blerta prej më shumë se tetë vitesh. Në atë kohë, ai ishte kryetrajner i Flamurtarit të Shqipërisë, një vend që i ka dhënë disa nga momentet më të mira të karrierës.

“E kam jetuar karrierën me shumë entuziasëm. I kam provuar të gjitha kategoritë spanjolle dhe nuk argëtohesh pothuajse në asnjë. Papritmas, shkova në një vend të huaj dhe, sipas nivelit, fitova trofe. Dëgjimi i himneve të Champions dhe “Europa League”, ose festimi i titujve të jep një motivim të jashtëzakonshëm. Kjo të bën të duash ta vazhdosh stërvitjen”, – rrëfen ai.

Falë viteve të tij në kampionatin shqiptar, Rubio është një njohës i shkëlqyeshëm i Superiores atje, si dhe i rivalit të parë europian të Granada, KF Teuta: “Teuta është një skuadër që zakonisht është e treta ose e katërta në Superioren e Shqipërisë. Këtë vit ka fituar edhe Superkupën, diçka që nuk është shumë e zakonshme. Granada nuk duhet të ketë shumë probleme përballë saj. Ka dy ndryshime të mëdha midis Granadës dhe Teutës. Granada ka më shumë cilësi dhe një përgatitje më të mirë. Përgatitja e një skuadre spanjolle nuk është e njëjtë me atë shqiptare. Në Shqipëri nuk ka aq shumë media, as aq shumë informacion, por në futboll gjithçka mund të ndodhë”.

Ish-trajneri i Tiranës e përshkruan Superioren e Shqipërisë si “të Parën e ulët ose të Dytën e Lartë” në nivelin europian: “Ajo ka një nivel mjaft të ulët krahasuar me Spanjën”. Futbolli shqiptar ka një veçori kurioze: trafikun e rrjedhshëm të lojtarëve midis klubeve të ndryshme atje: “Ju mund të keni një skuadër prej 22 lojtarësh dhe shtatë do të shkojnë te Flamurtari, shtatë të tjerë do të vijnë nga Teuta… Ata shkëmbehen për ta mbajtur garën dhe veten të motivuar”.

Ujërat e detit Adriatik e ndajnë Shqipërinë nga Italia. Sidoqoftë, distanca nuk është një pengesë për marrëdhëniet midis dy kombeve. “Në Shqipëri u pëlqejnë shumë trajnerët italianë”, – thotë Rubio. Por, ngjashmëria e madhe me Italinë është në kulinari: “Gastronomia italiane është shumë e zakonshme. Shqiptarët dominojnë çdo lloj makarone, pice… Ata, gjithashtu, kanë peshk të shkëlqyeshëm, të cilin zakonisht e kapin të gjallë. Pasi e mora Seville për të luajtur një miqësore atje, i nxora për darkë me peshk me një çmim të pakonkurueshëm. Jeta në Shqipëri është shumë e lirë”.

Lajme të tjera

Lajmet e fundit