Largimi i mundshëm i Alvaro Morata, me destinacion Galatasaray, ngre disa pyetje. Pse spanjolli u mor për gjashtë muaj, pas vështirësive për të arritur te Zirkzee, dhe tani po largohet, pasi ka shënuar 5 gola në kampionat?

Përgjigja nuk është aq e thjeshtë, sepse, megjithëse Morata është një sulmues i shkëlqyer, gjatë karrierës së tij ai ka dhënë më të mirën kur ka pasur një partner në sulm. Ai nuk është një qendërsulmues klasik që mund ta bëjë të gjithë repartin ofensiv vetë, edhe pse është shumë i aftë në lidhjen e lojës dhe në shënimin e golave vendimtarë.

Megjithatë, nuk shënon shumë gola. Në 12 sezone si profesionist, ai nuk ka arritur kurrë ta kalojë kuotën e 15 golave (të cilën e ka prekur vetëm dy herë), ndërsa në 6 sezone nuk ka arritur as në shifra dyshifrore.

Në këtë kuptim, Santi Gimenez duket ndryshe. Ai shënoi edhe pardje kundër Lille, ka një çmim prej 40 milionë eurosh, jo pak, por është më i ri dhe mund të përfaqësojë një aset për të ardhmen, diçka që Morata, në moshën 32-vjeçare, nuk mund ta ofrojë më. Ai është një numër 9 i vërtetë, i aftë të luajë edhe i vetëm në majë të sulmit.

Pastaj është Lorenzo Lucca, i cili pëlqehet dhe duket se ka arritur momentin vendimtar të karrierës. Ai synon të kalojë kuotën e 10 golave këtë sezon dhe më pas të kërkojë një ekip të madh.

Përfundimi? Në terma absolutë, Morata ndoshta është më i miri nga të tre, por jo në këtë moment dhe jo për mënyrën se si po luan Milani. Nëse kërkohet një sulmues që mund të mbajë barrën e ofensivës vetë dhe të jetë një investim për të ardhmen, Santi Gimenez është opsioni më i mirë. Lucca, nga ana tjetër, është një bast interesant, por ende për t’u konfirmuar në nivelet më të larta.