Në minutën e 45-të, kur Brazili u kthye në dhomat e zhveshjes, ata ishin në prag të ferrit. Japonia ishte 1-0 përpara dhe, në përgjithësi, dukej e pashqetësuar nga futbolli i brazilianëve. Por më pas hyri në lojë ylli i vërtetë i kësaj Selecao: trajneri Carlo Ancelotti.
Gjatë pushimit të pjesës së parë, trajneri italian e riorganizoi ekipin e tij, duke riformësuar planin e lojës rreth tre koncepteve: gjerësia, krosimi dhe pushtimi i zonës së penalltisë së kundërshtarit me vrapimet e mesfushorëve. Në pjesën e parë, Brazili ishte përpjekur të depërtonte nëpër qendër pa sukses.
Pra, ndryshe nga ajo që kishin parë në 45 minutat e para, brazilianët morën menjëherë kontrollin. Dhe nga zero në pjesën e parë, rastet filluan të vërshonin. Të gjitha duke ndjekur të njëjtin model taktik: krosime dhe goditje me kokë nga mesfushorët që vinin nga prapa.
Në sulmin e tretë, Brazili barazoi falë një goli me kokë nga Casemiro. Përveç aftësive të tij taktike, Ancelotti bëri edhe zëvendësimet e duhura, duke zgjedhur lojtarin e zgjedhur nga stoli që siguroi kualifikimin e Brazilit, Martinelli.
“Para së gjithash, ne donim t’i jepnim ekipit një shtysë sepse ai është një lojtar me intensitet të madh që gjithmonë jep gjithçka kur hyn në fushë“, tha trajneri italian për sulmuesin e krahut të Arsenal.
Pastaj, Carletto foli për ndryshimin taktik: “Në pushim u thashë lojtarëve të mos humbnin durimin, sepse do të shënonim. Herët a vonë do të shënonim, kjo ishte e sigurt. Gjëja e rëndësishme ishte të ruhej ekuilibri në mënyrë që të mos ndërlikohej loja. Dhe ekipi e bëri këtë shumë mirë”.
“Ndryshuam gjërat për të krijuar më shumë rrezik në zonë, me më shumë krosime. Në futboll duhet të vuash, është pjesë e lojës, por “kisha besim te ekipi ynë, po luanim mirë. E dimë që jemi në rrugën e duhur. Duhet të përmirësohemi, duhet të pushojmë”, tha Ancelotti.
